153

یه جا خوندم که نوشته بود:

.Behind every favorite song, there is an untold story

و خب فکر کنم آهنگِ "Take me somewhere nice - Mogwai" یه همچین حکمی رو داره برام. تکه ی بی کلامِ آهنگ انگار دقیقا اون چیزیه که میخوام بشنوم و تکه ای که متنی رو میخونه متنی عه که واقعا چیزی که میخوام بگم رو میگه.

ولی اسم آهنگ؟ اسم آهنگ خودش یه چیز دیگه ست. انگار حرف منه. انگار دنبال savior گشتن من رو تو یه عبارت میگه. " من رو به یه جای خوب ببر." .. نمیدونم چجوری یه آهنگ میتونه اینقدر خوب باشه.

ولی خب داستانِ نگفته ای شاید نداشته باشه. ینی معلومه که داستان داره ولی داستان ها همه گفته شده ن.. گفتنِ دوباره شون هم منو خسته میکنه هم حوصله ی تورو سر میبره.

این که این جا به دنیا اومدم رو الان نمیتونم تغییر بدم.. ولی شاید بتونم اینجا نمیرم. ینی یه جورایی امیدوارم.

این چند روز حسین هم همش همینو میگفت. یه بار من میگفتم یه بار اون:)) ولی چیزیه که واقعا هست! واقعا " آدم به امید زنده ست".

پس امیدوارم. امیدوارم بتونم یه روز از اینجا برم. شاید به بعدش هم هنوز درست و حسابی فکر نکردم ولی خب فعلا همینیه که هست:))

البته باید جمله ای که الان خوندم رو به عنوان پیوست اضافه کنم! :))

.I want to leave my country without leaving my home