اینکه اینجا یه روز تموم میشه و باید برگردم خونه یه چیز کاملاً اجتناب ناپذیره. ولی اینکه الان بهش فکر کنم تا راحتتر باهاش کنار بیام اصلا ممکن نیست. به هرحال نمیتونم هیچجوره باهاش کنار بیام. هیچوقت قرار نیست آسون باشه و بتونم باهاش راحتتر کنار بیام. یک چیزیه که اتفاق میفته و به شدت بَده. هیچ چیزی هم آسونترش نمیکنه و نخواهد کرد.
به همین خاطر نمیدونم باید چیکار کنم یا چجوری بهتر باهاش کنار بیام حتی. به نظرم هیچی بهترش نمیکنه واقعا.
برچسب:
نویسنده: کیان شریعتی