یه جا نوشته بود آغاز قرنی که توش میمیریم(: JuDy |

+مرده ها تا مدت ها بعد از رفتنشان سر میزهای ما می نشینند. +احساس می کنید دری آهنی را قفل کرده اند، شما به در مشت می کوبید، اما آن ها اصلا صدایتان را نمی شنوند و نشنیده شدن صدایتان اولین مرحله ی قطع امید است، و قطع امید اولین مرحله ی خودکشی است. پس سع

اولین کتابی هم که امسال خوندم، "یک روز دیگر" بود. فکر کنم دیگه وقتشه یه اکانت گودریدز بزنم جداً:)) JuDy |

خب بالاخره اکانت گودریدز زدم:)) JuDy |

از لحاظ روحی دلم همه ی جورابای پاتریس رو میخواد=))) JuDy |

But I realized that I don't want to die. I just don't want to live. I just need some consolation .I'd never live the kind of live where I could be loved by those whom I love, but I still want to hear someone say that I could live and that I must keep living...

چه کنم، چه بگویم؟من هر شبدر گفت و گویِ خود با مرگهزار بار می میرم و صبح دوباره در عَزایِ خویش زنده می شوم.

اردیبهشت رو خیلی دوست دارم. بارون میاد، هوا بیشتر وقتا ابریه.. در کل حس و حال خوبی برام داره و حیف که امسال باید کلشو تو خونه بمونیم...

آیا کسی آنقدر دوستت دارد که از جهان نترسی؟!1398/10/19+

در ایام جوانی به آینده بدبین بودمآینده چیزی بود بالقوه; وضعیتی که ممکن بود پیش آید یا نیایداحتمال این که پیش نیاید حتی بیشتر بود.+جان بانویل

نمیدونم چرا و واقعا نمیدونم چرا.. دلم برای مامان بزرگ تنگ شده دلم واسه بودنش تنگ شده. دلم واسه اون روزایی که بود، دلم واسه خنده هاش تنگ شده.. همیشه با خودم فکر میکنم چرا به خوابم نمیاد. چرا با این که

دوست داشتم راجب ترم یک یه چیزی بنویسم و یه جورایی یه خاطره راجبش و این حرفا:))از بحث کنکور و انتخاب رشته و انتظار برای جوابِ انتخاب رشته که بگذریم، میرسیم به اون روز که نتیجه ها رو زدن و خب مهندسی کام

آدم عادی مدام تغییر می کند. هر چند سال یکبار حتی بدن های ما هم کاملا زیر و رو می شود. خوب یا بد، طبیعت ما این است که باید مدام تغییر کنیم.|ترومن کاپوتی - صبحانه در تیفانی|

یه جا خوندم که نوشته بود: .Behind every favorite song, there is an untold storyو خب فکر کنم آهنگِ "Take me somewhere nice - Mogwai" یه همچین حکمی رو داره برام. تکه ی بی کلامِ آهنگ انگار دقیقا اون چیزی

+ هر کدام از ما گمان می کنیم که در دنیایی زندگی می کنیم که بر آن تنها یک زمان حاکم است. ولی از یاد می بریم که در درون ما زمان های بی شماری جای دارند. در این کتاب هر کدام از این زمان ها به تنهایی دنیای

Have you ever been to a place you're supposed to love, but all you can think about is home?بیشتر از یک ماهه ندیدمشون و خب دلم تنگ شده.. خیلی. اونقدر که نمیتونم بگم چقدر.1398/7/29+

خیلی وقته ننوشتم و حقیقتا اصلا نمیدونم از کجا شروع کنم=|

.I want to sleep until I feel better1398/8/30+

.The day that they took you, I wish it was me insteadنمیدونم چجوری باید باور کنم که رفتی. نمیدونم بقیه با این موضوع چجوری کنار میان و چجوری باور میکنن، اما یه چیزی که ازش مطمئنم اینه که من یکی هیچ وقت

دردا که درد هست و دوا نیست، بگذریمدنیا مکان ماندن ما نیست، بگذریم..1398/9/5+